انشا درباره حضرت محمد | انشا در مورد پیامبر اکرم برای دانش آموزان

انشا درباره حضرت محمد برای کودکان

در این مقاله انشا درباره حضرت محمد برای دانش آموزان آماده کرده ایم، انشا درباره ازدواج حضرت محمد، انشا از تولد تا رحلت پیامبر و …. آورده شده است.

حضرت محمد آخرین پیامبری است که خداوند برای مردم فرستاد و از طریق ایشان پیام های خود را به مردم می رساند تا به اسلام روی آورند. حضرت محمد در زمان کودکی پدر و مادر خود را از دست دادند و سختی های زیادی در راه تبلیغ دین کشیدند. در این پست 2 انشا درباره حضرت محمد (ص) به شما ارائه می شود که درباره زندگی حضرت محمد، ازدواج ایشان، بعثت و رحلت ایشان توضیح داده شده است، با ما همراه باشید.

انشا برای دانش آموزان از تولد تا رحلت حضرت محمد (ص)

پدر پیامبر‌«ص»‌، عبدالله فرزند عبدالمطلب و مادرش آمنه دختر وهب، پدر و مادر حضرت محمد و بودند و هردو از قبیله بزرگ قریش بودند ؛ قبیله‌اي کـه بزرگان آن از نفوذ فراوانی در مکه برخوردار بودند و مشغولبه کار بازرگانی بودند. حضرت محمد (ص) در ماه ربیع الاول متولد شده است اما برخی افراد می گویند در 17 ربیع الاول و برخی دیگر می گویند در 12 ربیع الاول به دنیا آمده اند.

عبدالله، پدر حضرت محمد بعد از تولد ایشان برای تجارت با کاروانی بـه شام رفت و در راه بازگشت به خانه بیمار شـد و درگذشت. بنابر رسمی کـه در مکه رایج بود ، محمد (ص) را به زنی بنام حلیمه سپردند تا در فضای ساده و پاک بادیه بزرگ شود. وی ۶ ساله بود کـه همراه مادر برای دیدار خویشان بـه مدینه رفـت‌، اما آمنه در مدینه بیمار شد و درگذشت و او را در مدینه به خاک سپردند.

 

محمد (ص) بعد از فوت پدر و مادرش تحت حمایت پدربزرگش عبدالمطلب قرار گرفت، اما او نیز در ۸ سالگی وی درگذشت و سرپرستی محمد (ص) بر عهده عمویش ابوطالب قرار گرفت. ابوطالب در سرپرستی برادر زاده اش بسیار تلاش و کوشش کرد. در سفری تجارتی بـه شام وی را با خود همراه برد و هم در این سفر ، راهبی بَحیرا نام ، نشانه هاي پیامبری را در او یافت و ابوطالب را از آن امر مطلع ساخت.

حضرت محمد (ص) بـسیار راستگو و درستکار بود به همین دلیل به او لقب امین را دادند و همین صداقت و درستي توجه خدیجه دختر خویلد را جلب کرد و وی را با سرمایه خویش برای تجارت بـه شام فرستاد ؛ سپس چنان شیفته درستکاری « محمد امین‌» شد کـه خود برای ازدواج با وی گام پیش نهاد ، در حالی‌ که دست‌کم 15 سالی از او بزرگتر بود.

 

از وقایع مهم پیش از ازدواج پیامبر، شرکت در پیمانی بنام – حلف الفضول – است کـه در آن جمعی از مکیان تعهد کردند – از هر مظلومی حمایت کنند و حق وی را بستانند. پیمانی کـه پیامبر (ص) بعد ها نیز آن را می‌ستود و می‌فرمود اگر بار دیگر وی را بـه چنان پیمانی باز خوانند ، بـه آن می‌پیوندد.

خدیجه برای محمد (ص) همسری فداکار بود و تا زمانی کـه حیات داشت ، پیامبر همسر دیگری برنگزید. او برای پیامبر ( ص ) فرزندانی آورد کـه پسران همگی در کودکی در گذشتند و در بین دختران ، از همه ی نامدارتر ، حضرت فاطمه‌ (ع) اسـت.

حضرت محمد نزد مردمان بعنوان فردی اهل تأمل و تفکر شناخته شده ، و از خوی و رفتارهای ناپسند قوم خود سخت ناخشنود بود. از آداب و رسوم زشت آنان چشمگیرتر از همه ی بت پرستی بود و پیامبر (ص) از آن روی بر می‌تافت. محمد (ص) اندکی پیش از بعثت، زمان زیادی را به تنهایی در غار حرا، در کوهی نزدیک مکه بـه سر می برد و زمان خود را به تفکر و اندیشه می‌گذرانید.

اولین نشانه‌ هاي بعثت پیامبر (ص) بـه هنگام 40 سالگی او ، رؤیاهای صادقه بوده اسـت، اما انچه در سیره بعنوان آغاز بعثت شهرت یافته ، شبی در ماه رمضان ، یا ماه رجب اسـت کـه فرشته وحی در غار حرا بر پیامبر (ص) ظاهر شد و بر او اولین آیات سوره علق را برخواند. بنابر روایات ، پیامبر (ص) بـه شتاب بـه خانه بازگشت و خواست کـه وی را هر چـه زودتر بپوشانند.

گویا برای مدتی در نزول وحی وقفه‌ اي ایجاد شد و همین امر پیامبر‌(ص) را غمناک ساخته بود ، ولی اندکی بعد فرشته وحی باز آمد و آن حضرت را مامور هدایت قوم خود واصلاح جامعه از فسادهای دینی و اخلاقی و پاک گردانیدن خانه خدا از بتان ، و دلهای آدمیان از خدایان دروغین کرد.

پیامبر دعوت بـه توحید را نخست از خانواده خود آغاز کرد و اول کسی که بـه او ایمان آورد ، همسرش خدیجه ، و از مردان ، پسر عمویش علی بن ابی طالب « ع» بود کـه در آن هنگام سرپرستی وی را پیامبر «ص» بر عهده داشت. در منابع فرق گوناگون اسلامی‌، از برخی دیگر هم چون ابوبکر و زیدبن حارثه ، بعنوان اولین گروندگان بـه اسلام نام برده اند.

سه سال بعد از بعثت، پیامبر دستور یافت تا همگان را از خاندان قریش گرد آورد و دعوت توحید را در سطحی گسترده‌ تر مطرح سازد. پیامبر بدین کار دست زد ، اما دعوتش اجابتي چندان نیافت و بر شمار اسلام آورندگان قریش نیفزود. باید گفت با آنکه اشراف مکه دعوت جدید راکه بر وحدانیت خدا و برابری انسانها تاکید بسیار داشت ، بر نمی‌تافتند.

سپس دعوت بـه توحید و پرهیز از شرک و بت پرستى را به گوشِ مردم رساند. از همین جا بود کـه سران قریش، مخالفت با وی را آغاز کردند و بـه اذيت آن حضرت پرداختند. پیامبر در مدت سیزده سال در مکه، با همۀ آزارها و شکنجه هاى سرمایه داران مشرک مکه و همدستان آنان، مقاومت کرد و از مواضع الهى خویش هرگز عقب نشینى ننمود. پس از سیزده سال تبلیغ در مکه، ناچار بـه هجرت شد.

پس از هجرت بـه مدینه زمینه نسبتاً مناسبى براى تبلیغ اسلام فراهم شد، هر چند کـه در طى این ده سال نیز کفار، مشرکان، منافقان و قبایل یهود، مزاحمت هاى بسیاري براى او ایجاد کردند. درسال دهم هجرت، پس از انجام مراسم حج و ترک مکه و ابلاغ امامت علي بن ابیطالب «علیه السلام» در غدیر خم و اتمام رسالت بزرگ خویش، در بیست و هشت صفر سال یازدهم هجرى، رحلت فرمود.

انشا درباره حضرت محمد (ص) برای دانش آموزان

حضرت محمد(ص)، فرزند عبداللّه و آمنه در مکه به دنیا آمد. پدرش عبد الله اندکی بعد از تولد ایشان درگذشت. او شش سال بیشتر نداشت که مادرش آمنه را نیز از دست داد و پدربزگش تا هشت سالگى سرپرست او بود بعد از مرگ پدربزرگش، عمویش ابوطالب سرپرستی او را بر عهده گرفت. رفتار و کردار او در خانه ابوطالب، نظر همگان را به سوى خود جلب کرد و دیرى نگذشت که مهرش در دل ها جاى گرفت.

حضرت محمد (ص) از همان کودکا همیشه مانند بزرگسالان موهایش را مرتّب می کرد و سر و صورت خود را تمیز نگه می داشت.

ابوطالب همیشه می گفت من از محمد هرگز کلمه اى دروغ نشنیدم و کار ناشایسته و خنده بیجا از او ندیدم. آن حضرت در سیزده سالگى، ابوطالب را در سفر شام، همراهى کرد. در همین سفر بود که شخصیت، عظمت، بزرگوارى و امانتدارى خود را نشان داد.

حضرت محمد (ص) در سن بیست و پنج سالگی با خدیجه دختر خویلد ازدواج کرد.

محمد(ص) در میان مردم مکه به امانتدارى و صداقت مشهور گشت به همین دلیل، به او لقب محمد امین را دادند. در همین سنّ و سال بود که با نصب حجرالاسود و جلوگیرى از فتنه و آشوب قبایلى، کاردانى و تدبیر خویش را ثابت کرد و با شرکت در انجمن جوانمردان مکّه (حلف الفضول) انسان دوستى خود را به اثبات رساند. پاکى و درستکارى و پرهیز از شرک و بتپرستى و بى اعتنایى به مظاهر دنیوى و اندیشیدن در نظام آفرینش، او را کاملاً از دیگران متمایز ساخته بود.

حضرت محمد در چهل سالگى به پیامبرى برانگیخته شد و دعوتش تا سه سال مخفیانه بود. پس از این مدّت، به حکم آیه “وَ أَنـْذِرْ عَشیرَتَکَ الاَْقـْرَبینَ”; یعنى: “خویشاوندان نزدیک خود را هشدار ده!”، رسالت خویش را آشکار ساخت و از بستگان خود آغاز کرد و سپس دعوت به توحید و پرهیز از شرک و بتپرستى را به گوشِ مردم رساند. از همین جا بود که سران قریش، مخالفت با او را آغاز کردند و به آزار آن حضرت پرداختند. پیامبر در مدّت سیزده سال در مکه، با همه آزارها و شکنجه هاى سرمایه داران مشرک مکه و همدستان آنان، مقاومت کرد و از مواضع الهى خویش هرگز عقب نشینى ننمود. پس از سیزده سال تبلیغ در مکه، ناچار به هجرت شد.

پس از هجرت به مدینه زمینه مناسبى براى تبلیغ اسلام فراهم شد، هر چند که در طىّ این ده سال نیز کفار، مشرکان، منافقان و قبایل یهود، مزاحمت هاى بسیارى براى او ایجاد کردند. در سال دهم هجرت، پس از انجام مراسم حج و ترک مکه و ابلاغ امامت على بن ابیطالب(علیه السلام) در غدیر خم و اتمام رسالت بزرگ خویش، در بیست و هشت صفر سال یازدهم هجرى، رحلت فرمود.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.