چگونه با کودکی که مشق نمی نویسد رفتار کنیم؟

چگونه با کودکی که مشق نمی نویسد رفتار کنیم؟

در این مطلب راجع به چگونه با کودکی که مشق نمی نویسد رفتار کنیم توضییح داده شده است.

“چگونه با کودکی که مشق نمی نویسد رفتار کنیم؟” مجبور کردن بچه ها به انجام تکالیف نباید با دعوا و مرافعه باشد درحالیکه می تواند کاملاً سرگرم کننده باشد! در این مقاله راز انگیزه دادن به فرزندتان را برای انجام تکالیف مدرسه با شما به اشتراک می گذاریم. بله درست خواندید می توان عاشق انجام کارهای مدرسه بود. نیازی به فریاد زدن، جیغ زدن، تهدید یا گریه نیست. برای شناخت و تربیت درست کودکان پینشهاد می شود از مقاله های مربوطه همچون رفتار درست با کودک لجباز و همچنین طرز برخورد با کودکی که کتک می زند بازدید کنید.

چگونه با کودکی که مشق نمی نویسد رفتار کنیم؟

برای اینکه متوجه شوید با کودکی که مشق نمی نویسد چگونه رفتار کنید، باید در ابتدا دلیل آن را بیابید. چرا کودکان از تکالیف متنفرند؟ بیایید با مهدکودک ها شروع کنیم. برای بسیاری از کودکان، مهد کودک اولین تجربه رسمی آنها در مدرسه است. مهدکودک در دهه گذشته تغییرات زیادی کرده است. مهدکودک‌ها که زمانی مکانی برای اجتماعی شدن و بازی بودند، اکنون بر اهمیت یادگیری خواندن، شمارش، نشستن و گوش دادن به معلمان تأکید می‌کنند.

تغییر از بازی در تمام روز در خانه به رفتار کردن یا بی حرکت ماندن در یک محیط ساختاریافته برای ساعت ها در یک زمان، انتقال سختی است.

برای اضافه کردن به آن، بسیاری از مهدکودک ها نیز تکالیفی را برای این کودکان کوچک تعیین می کنند و زمان بازی در دسترس آنها را بیشتر کاهش می دهند. جای تعجب نیست که برخی از مهدکودک ها انگیزه ای برای انجام تکالیف ندارند.

نحوه ایجاد انگیزه برای انجام تکلیف

به یاد دارید زمانی که کودک شما هنوز یک کودک نوپا بود، به هر چیزی و همه چیز وارد می شد؟ آنها کنجکاو بودند و مشتاق بودند که در مورد همه چیز اطراف خود بیاموزند. آنها یادگیرندگان پرشوری بودند.
کودکان به طور طبیعی عاشق یادگیری هستند، اگر ما محیط مناسب را فراهم کنیم و به آنها انگیزه مناسب بدهیم.

مشکل اینجاست… وقتی کلمه “انگیزه” را می شنوید، به چه چیزی فکر می کنید؟

  • اگر به اسباب‌بازی‌ها، پول، زمان iPad، امتیازات، برچسب‌ها و غیره فکر می‌کنید، تنها نیستید.
  • پاداش ها (و گاهی اوقات تنبیه) انگیزه های بسیاری برای والدین هستند.
  • شما جایزه را ارائه می دهید و کودک برای دریافت آن موافقت می کند. مشکل حل شد. ساده و موثر.

به عنوان مثال:

چند سال پیش، پس از یک سخنرانی، زن و شوهری به پروفسور مارک لپر مراجعه کرد و به او در مورد سیستم پاداش هایی که برای پسرشان تنظیم کرده بودند، گفتند که رفتار بسیار بهتری در سر میز شام ایجاد کرده بود.

 آنها گزارش دادند: “او صاف می نشیند و نخود و کلم بروکسل خود را می خورد و واقعاً رفتار خوبی دارد.” تا اینکه، یعنی اولین باری که خانواده در یک رستوران خوب شام خوردند. کودک به اطراف نگاه کرد، یک لیوان کریستالی را از روی میز برداشت و پرسید: “چند امتیاز دارد؟” این یک نمونه خوب از اثرات مضر اتکای بیش از حد بر پاداش‌ها برای شکل دادن به رفتار کودکان.

در واقع، زمانی که کودک صرفاً با یک پاداش انگیزه می گیرد، بسیار رایج است. پس از حذف پاداش، کودک دیگر علاقه ای به ادامه رفتار نخواهد داشت.

راه درست برای ایجاد انگیزه در فرزندانمان چیست؟

پاسخ انگیزه درونی است. انگیزه درونی به درگیر شدن در یک فعالیت برای لذت خالص آن اشاره دارد. این لذت از درون فرد سرچشمه می گیرد و یک رضایت روانی ناشی از انجام وظیفه است، نه از یک نتیجه بیرونی .به عبارت دیگر، برای اینکه فرزندتان را وادار به انجام تکالیف کنید، ابتدا به او کمک کنید از انجام آن لذت ببرد. مایه تاسف است که به تکالیف “کار” می گویند.

ما دوست داریم کار را از بازی جدا کنیم. بنابراین به طور طبیعی، ما احساس می کنیم که تکالیف مشقت بار است. اما لازم نیست که باشد. تکالیف ابزاری برای یادگیری و آشنایی کودکان با دانش تدریس شده در کلاس است.

نکته: برای لذت بردن از تکالیف، کودک فقط باید از یادگیری لذت ببرد.

چگونه یک کودک را به انجام تکالیف تشویق کنیم؟

برای ایجاد انگیزه در کودکانی که مشق نمی نویسند، ابتدا باید طرز فکر خود را تغییر دهیم، از طرز فکر کاری به ذهنیت یادگیری.

هدف از رفتن به مدرسه ورود به دانشگاه، یافتن شغل خوب، کسب درآمد پایدار و غیره نیست. البته، همه آن‌ها فوق‌العاده هستند، اما این یک طرز فکر کارآمد است، شما همه این کارها را به دلایلی غیر از لذت بردن از خود یادگیری انجام می‌دهید. رفتن به مدرسه باید در مورد یادگیری ، کسب دانش، کشف موضوعات جدید و رشد به عنوان یک فرد باشد.

7 روش موثر برای علاقه مند کردن کودک برای انجام تکالیف

1. انجام تکالیف را «وظیفه» فرزندتان تلقی نکنید!

وقتی شما آن را “شغل” می نامید، به این معنی است که همه چیز کار خواهد بود و سرگرمی نیست. انجام این کار باعث می شود کودک احساس بدی داشته باشد حتی اگر اینطور نیست.

2. کودک را برای انجام تکالیفش تهدید نکنید

به فرزندتان نگویید «تا زمانی که تکالیف خود را تمام نکنید، نمی توانید بازی کنید». باز هم با قرار دادن تکالیف در مقوله ای جدا از بازی، می گویید که نمی تواند لذت بخش باشد.

بازی در واقع به همان اندازه در رشد کودک مهم است. پس روی آن حساب کنید. به فرزندتان بگویید که باید هر دو را انجام دهد (البته فقط بازی های فیزیکی سالم مانند بسکتبال یا دوچرخه سواری، اما نه تماشای iPad). آنها می توانند ترتیب انجام آنها را تعیین کنند به شرطی که هر دو را تا پایان روز انجام دهند. تعجب خواهید کرد که دادن استقلال به کودک در برنامه تکالیف خود یکی از بزرگترین انگیزه ها است.

3. از “بدون تکلیف” به عنوان پاداش استفاده نکنید

یک بار شنیدم که برخی از معلمان به دانش‌آموزان با رفتار خوب «امشب تکلیف ندارند» به عنوان جایزه می‌دهند. من وحشت کردم. تکالیف برای تمرین آموخته هایمان در مدرسه است، به ما کمک می کند بهتر بفهمیم و به خاطر بسپاریم. این یک تنبیه یا شکنجه نیست که برای احساس بهتر نیاز به “شکستگی” داشته باشید. به فرزندتان این تصور را ندهید که تکالیف چیزی است که می خواهید از آن دور شوید.

4. نق نزن، رشوه ندهید

ناله نکنید و فرزندتان را مجبور به انجام تکالیف نکنید، چه از طریق پاداش یا تنبیه. “اما پس چگونه بچه ها را وادار به انجام تکالیف کنیم؟” والدین تعجب می کنند. اجبار یا رشوه دادن فقط نتیجه معکوس خواهد داشت و انگیزه درونی فرزند شما را کاهش می دهد. انگیزه انجام تکالیف باید از درون خود کودک ناشی شود.

5. اجازه دهید فرزندتان با عواقب ننوشتن مشق روبرو شود

اما وقتی کودک مشق نمی نویسد چه باید کرد؟ بسیاری از والدین ناامید می پرسند. وقتی فرزندتان از انجام تکالیف مدرسه امتناع می کند، به او اجازه دهید با عواقب این کار روبرو شود.

بعد از اینکه توضیح دادید چرا انجام تکالیف برای یادگیری مهم است و اگر این کار را انجام ندهد چه اتفاقی ممکن است در مدرسه بیفتد. آنها را از طریق پیامدهای انجام ندادن تکالیف راهنمایی کنید، آنها اطلاعات را به خوبی حفظ نمی کنند و باید هر پیامد را در مدرسه بپذیرند. آنها باید به معلم توضیح دهند که چرا تکالیف انجام نشده است و ممکن است زمان استراحت و غیره را از دست بدهند (اما ابتدا مطمئن شوید که مدرسه از تنبیه بدنی یا سایر انواع تنبیه ظالمانه استفاده نمی کند).

خوب، انجام ندادن تکالیف در مقاطع پایین پایان کار تحصیلی فرزند شما نیست. به این فکر کنید، شما نمی توانید در مقاطع بالاتر فرزند خود را با زور یا رشوه مجبور به انجام تکالیفش کنید. کمک به هدف از یادگیری و انجام تکالیف آنها را درک کن. شما به آنها کمک می کنید تا تصمیم درستی بگیرند و به آنها اجازه می دهید زودتر عواقب طبیعی را بفهمند و با آن روبرو شوند.

6. تکالیف را با فرزندتان انجام دهید

فقط به فرزندتان نگویید که تکالیف مهم است، بلکه با عمل خود به او نشان دهید. تکالیف را با آنها انجام دهید. شما به فرزندتان می گویید که برای این کار آنقدر ارزش قائل هستید که حاضرید برای انجام آن با هم وقت بگذارید. علاوه بر این، مشارکت والدین با عملکرد بهتر مدرسه همراه است.

7. انجام تکالیف را سرگرم کننده و مثبت کنید

راه های زیادی برای سرگرم کردن تکالیف وجود دارد. بیایید نگاهی به دو روشی که استفاده کرده‌ام و نتایج آن بیندازیم.

  • روش 1:  از انجام تکالیف به عنوان “پاداش” استفاده کنید (کودکان کوچکتر مانند مهدکودک)
  1. صبر کنید، شما فقط گفتید که استفاده از پاداش خوب نبود؟؟؟
  2. حالا شما می گویید “از تکالیف به عنوان پاداش استفاده کنید”؟

خوب، من گفتم که پاداش ها بد هستند، زیرا شما به این معناست که فعالیتی که می خواهید فرزندتان را به انجام آن تشویق کنید، به خوبی پاداش نیست. اما در اینجا، من از تکالیف به عنوان پاداش استفاده می کنم. من به فرزندم پیام می دهم که انجام تکالیف آنقدر خوب است که او باید “آن را به دست آورد”.

ما از «اگر رفتار کنی، می‌توانی تکالیف را با من انجام دهی» استفاده کردیم. اگر رفتار نکنید، نمی توانید تکالیف را انجام دهید.» ما از پیش دبستانی شروع کردیم و خیلی خوب کار کرد. والدینی که این را امتحان کرده اند، نتایج خوبی در ایجاد انگیزه در فرزندان خود برای انجام تکالیف نیز گزارش می دهند.

اما برخی از آنها نگرانی هایی دارند، برخی از والدین از این ایده ناراحت هستند به این دلیل که این والدین به این ایده که تکالیف می تواند سرگرم کننده باشد اعتقاد ندارند. بنابراین احساس می کنند که دارند به کودک دروغ می گویند.

اما من واقعاً مشق شب را دوست دارم! بنابراین من هیچ مشکلی ندارم که به فرزندم کمک کنم تا مثل من عاشق تکالیف باشد. اگر خودتان قانع نشده اید، ممکن است نخواهید این روش را امتحان کنید. یا اگر فرزند شما بزرگتر است و قبلاً از تکالیف متنفر است، کارساز نخواهد بود.

با این حال، اگرچه من به طور کلی با استفاده از اقدامات دستکاری موافق نیستم، اما این روش خاص را برای کودکان مضر نمی بینم حتی اگر والدین خودشان مشق شب را دوست نداشته باشند.

  • روش 2: انجام تکالیف را به یک بازی و یک فعالیت پیوندی تبدیل کنید

زمانی که دخترم پیش دبستانی بود، کتاب های رنگارنگ مشق شب را خریدم و با هم انجام دادیم. گاهی اوقات به نوبت می‌رفتیم  او یک شکل را انجام می‌داد و من شکل بعدی را انجام می‌دادم و غیره. گاهی اوقات با هم مسابقه می‌دادیم تا ببینیم چه کسی صفحه را سریع‌تر تمام می‌کند. گاهی اوقات عمداً آنها را اشتباه می کردم تا دخترم به پاسخ های اشتباه اشاره کند. در واقع برای او بسیار قدرتمند و راضی کننده بود که بتواند اشتباهات مامان را بگیرد!

زمانی جشن گرفتیم که هر دو به پایان رسیدیم یا پاسخ های درست را گرفتیم. خیلی سرگرم کننده بود و بچه من از انجام این کار بسیار لذت برد. زمانی که او مهدکودک را شروع کرد، از قبل عاشق مشق شب بود. در مهدکودک، من نمی توانستم تکالیف او را انجام دهم، زیرا، خوب، این تکالیف اوست.

بنابراین من کتاب‌های مشق شب را خریدم که شبیه کتاب‌هایی بود که او از مدرسه آورده بود. سپس من تکالیف را در کنار او انجام دادم همانطور که او تکالیف خود را انجام داد. ما هنوز مسابقه می دادیم، جشن می گرفتیم و از انجام آن لذت می بردیم.

نتیجه؟

در آغاز سال مهدکودک به دخترم دو کتاب مشق شب داده شد تا به خانه ببرد. معلم هر هفته تکالیف را از روی کتاب ها تعیین می کرد. قرار بود برای کل سال تحصیلی از آنها استفاده شود. اما کودک من آنقدر از انجام تکالیف خوشش می آمد که همه آنها را در یک ماه تمام کرد! نیازی به فریاد زدن، جیغ زدن، تهدید یا گریه نیست.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.